Kitapta yazarım ayık olun

Kadim dostum G ile beni moduma sokmak için yaptığımız kopma konuşmasındaki,
İçerik şu :  Ben bi kitap yazıcaktım, sonra onu matbaada bastırıcaktım.
Sonra ciltleticek ve gidip malum kişinin kafasına fırlatıcaktım.
Hatta başında bi teşekkür konuşması olucaktı.
"Dünyada en sevdiğim herşeyi mahvettiğin için , teşekkür ederim.
O günden beri hiç lahmacun yemedim.
Lahmacundan nefret etmemi sağladığın için, teşekkür ederim.
Ve en önemlisi, Uğur'una herşeyi göze alabileceğim, taptığım erkeği ;
Beyin yerine gazete kağıdı, kalp yerine taş taşıyan,
6ncı sınıftaki kız çocukları gibi herşeyi başkalarına anlatan,
Arkamdan (afedersin) karı gibi dedikodu yapan,
Güvenimi boşa çıkaran bi adama dönüştürdüğün için Teşekkür Ederim." tarzında bişey.
Kitabı kafasına atarken arkada fon müziği olarak İsmail Yk - Allah Belanı Versin çalıcaktı.
Sonra onu orda öyle bırakıp gidicektim. Saçlarımı savura savura.
O zaman görücekti hanyayı konyayı.
Niyetlenip bilgisayarın başına geçtim, müzik ayarladım arkaya falan.
Ama gel gelelim yazamıyorum bi türlü olmuyor bilader.
Yani yazıyorum da, iki satır. Sonra siliyorum. Üç satır yazıp yine siliyorum.
"Herşey, onun hayatıma girişiyle başladı."  Sonra ? Sonra noldu ?
Ortalığın (afedersin) *mına koydu diyebilir miyim kitabımda ? Diyemem dimi ?
Hiç edebi değil. Gerçi sadece ona okutucaktık ama biraz havalı olsun kardeşim.
O yüzden bi gece daha yazma modunda olmadığıma kanaat getirerekten, vazgeçiyorum.
Olm valla zor iş lan.
~
He bide bundan önceki blogum çok beğenildi.
Beğenen herkeze teşekkürlerimi borç bilirim.
Beğenmeyip rahatsız olan varsada okumasın bilader kimseye zorla okutmuyoruz.
Yola devam.
Hadi by.