Hepinizinağzınasıçayım.

Benim asıl sinirimi bozan şey,
Herkesin herşeyi çok bilmişlik edasıyla kendini nazik olmaya zorlaması.
Nasıl yapabiliyosunuz bunu ? Ya da neden yapıyosunuz ?
Evet gençler sorumuz buydu. Yani SORUNUMUZ.
Baksanıza hepiniz derin bi bok çukuru içinde hapsolup kalmışsınız.
Ve hala nazik davranıyosunuz mınakoduğum insanları. Hala !
Kabalaştım. Çünkü beni siz böyle yapıyosunuz sikko beyinliler.
Ben onyedi yaşıma daha yeni girdim.
Bazı şeylerin farkına yeni yeni varıyorum.
Bazen eksik, yalnız ve çaresiz hissediyosun.
Sonra ne mi oluyo ? Yazıyosun.
Peki sonra noluyo ? Bazı insanlar sana hak veriyo, seni anlıyo.
Ben onyedi yıldır kendimleyim. -tamam bazen kendimi kaybettiğimde oldu ama-
Onyedi yıldır lan onyedi yıldır ! Ben onyedi yıldır kendimi anlamış değilim.
Benim annem babam beni anlıyamıyo, sevdiğim insanlar beni anlıyamıyo.
Peki siz orda gavuramı gibi oturup götünüzü yayarak beni nasıl anlıyabiliyosunuz ?
Ne sanıyosunuz lan kendinizi !
Gerizekalı bi psikolog havasında "anlıyorum" diye bızıklayıp duruyosunuz.
Anlamıyosunuz. Anlamıyolar. Kimsenin bi sik anladığı yok.
Ben de sizi anlamıyorum. Anlayamamda.
Zaten ben buraya beni anlayın diye yazı yazmıyorum bebeler.
Sadece lağıma dönen beynimdeki fareleri salıyorum.
Beynimi kemiriyolar. O kadar.
Ben her an bu nazikliğiniz ve yapmacıklığınız için biraz daha kusuyorum.
Midem ekşiyor. Daha fena oluyorum.

Sadece 5 dakikalığına gelecek için neler hayal ettiğinizi düşünün.
O adamı, evinizi, çocuklarınızı, işinizi, mutlusunuz. Pembe bi klozetiniz bile var.
Ve hemen gidin sıçın, kusun, işeyin.
Bakın bu kadardı.
5 dakika bile sürmedi dimi ?
Sizin o hayallerinizi süslediğiniz gelecek NAH gelecek.
Başkalarını anlamayı kesin.
Ve şimdi siktir olun.